EU pozvala na poštovanje mirovnog sporazuma u Nagorno-Karabahu
EU pozvala na poštovanje mirovnog sporazuma u Nagorno-Karabahu
Ruske mirovne snage u Nagorno-Karabahu
Evropska unija pozdravila je okončanje borbe oko otcjepljene regije Nagorno-Karabah i pozvala sve uključene strane da poštuju prekid vatre kako bi se spriječio daljnji gubitak života.
Šef vanjske politike Evropske unije Josep Borell pozvao je u izjavi 19. novembra sve “regionalne aktere da se suzdrže od bilo kakvih radnji ili retorike” koja bi mogla ugroziti primirje potpisano 10. novembra.
Mirovni sporazum uslijedio je nakon što su azerbejdžanske snage ostvarile velike dobitke na bojnom polju i vratile teritoriju koju su izgubili od armenskih separatista početkom devedesetih.
Sporazum omogućuje Azerbejdžanu da zadrži značajan dio planinske regije. Oko 2.000 ruskih mirovnih snaga bit će raspoređeno tokom narednih pet godina kako bi održali sigurnost.
Borell je rekao da će EU pomno nadzirati provođenje sporazuma.
“EU također poziva na potpuno i brzo povlačenje svih stranih boraca iz regije”, rekao je Borell.
Nagorno-Karabah je dio Azerbejdžana ali ga naseljavaju većinski etnički Armenci, negdje oko 150.000 stanovnika, koji odbacuju azerbejdžansku vlast. Ova regija danas preživljava gotovo u potpunosti zahvaljujući budžetskoj podršci Armenije i donacijama armenske dijaspore širom svijeta.
Sukobi su eskalirali 27. septembra i na najgorem su nivou još od devedesetih, kada je u Nagorno-Karabahu ubijeno 30.000 ljudi.
Napori Minsk grupe OSCE-a kojom predsjedavaju Rusija, Francuska i Sjedinjene Države, nisu donijeli nikakve rezultate od 1992. godine, a tri prethodna primirja potpisana tokom posljednjeg konflikta nisu se uspjela održati.
“EU smatra da se moraju obnoviti napori za pregovaračko, sveobuhvatno i održivo rješenje sukoba, uključujući i status Nagorno-Karabaha”, rekao je Borell koji je dodao da EU daje svoju punu podršku međunarodnom formatu OSCE-ove Minsk grupe, kao i da je EU spremna da “doprinese očuvanju trajnog mira”.
U odvojenoj izjavi rusko ministarstvo vanjskih poslova saopštilo je da su tokom prethodnih šest dana Azerbejdžan i Armenija razmijenili 385 tijela osoba ubijenih tokom sukoba.
Ostaju ili odlaze? Ruski mirovnjaci na postsovjetskom prostoru
1/10Član ruskih mirovnih trupa stoji pored tenka u blizini granice s Armenijom nakon potpisivanja sporazuma o okončanju vojnog sukoba između Azerbejdžana i armenskih snaga u Nagorno-Karabahu.
Više od 400 ruskih vojnika od planiranih 2.000 već je bilo postavljeno 11. novembra u okviru obnovljive petogodišnje mirovne misije.
Nakon primirja uz posredovanje Rusije između Armenije i Azerbejdžana, 9. novembra, Moskva je poslala trupe da nadgledaju provođenje mira. Ovo nije prvi put da su ruski mirovnjaci raspoređeni na bivši sovjetski prostor, često s različitim ishodima.
2/10Vojna vozila pored aviona nakon dolaska ruskih mirovnjaka na aerodrom izvan Erevana, 11. novembar.
Iako je najava sporazuma o prekidu vatre pokrenula proslave u Azerbejdžanu, izazvala je proteste u Armeniji, a demonstranti su napali vladine zgrade i parlament.
Nakon primirja uz posredovanje Rusije između Armenije i Azerbejdžana, 9. novembra, Moskva je poslala trupe da nadgledaju provođenje mira. Ovo nije prvi put da su ruski mirovnjaci raspoređeni na bivši sovjetski prostor, često s različitim ishodima.
3/10Primirje je uslijedilo nakon što su azerbejdžanske snage ostvarile dobitke na bojnom polju, kao i, prema izvještajima, da su se približile glavnom gradu Nagorno-Karabaha, Stepanakertu, nakon što su zauzele obližnji strateški grad Shushi, poznat kao Susa u Azeriju.
Nakon primirja uz posredovanje Rusije između Armenije i Azerbejdžana, 9. novembra, Moskva je poslala trupe da nadgledaju provođenje mira. Ovo nije prvi put da su ruski mirovnjaci raspoređeni na bivši sovjetski prostor, često s različitim ishodima.
4/10U junu 1992. ruski predsjednik Boris Jeljcin (desno) i Gruzijac Eduard Ševardnadze sastali su se u Sočiju i potpisali sporazum kojim su okončane sporadične borbe u Južnoj Osetiji, u kojima je tokom prethodnih nekoliko godina poginulo do 1.000 ljudi. Kao rezultat sporazuma nastale se trilateralne zajedničke mirovne snage koje su obuhvaćale po 500 mirovnjaka iz Rusije, Gruzije i Sjeverne Osetije, kao i komisija koja ih je nadzirala.
Nakon primirja uz posredovanje Rusije između Armenije i Azerbejdžana, 9. novembra, Moskva je poslala trupe da nadgledaju provođenje mira. Ovo nije prvi put da su ruski mirovnjaci raspoređeni na bivši sovjetski prostor, često s različitim ishodima.
5/10Ruski mirovnjaci čuvaju kontrolni punkt u Južnoj Osetiji.
Mir se održao do 2004. godine, kada je na vlast u Gruziji došao Mihail Sakašvili. Između suzbijanja prekograničnog krijumčarenja i neuspjelog tajnog pokušaja povrata regije silom, tenzije su rasle a mirovna komisija se uopšte nije sastala jer je svaka strana iznosila prigovore.
Nakon primirja uz posredovanje Rusije između Armenije i Azerbejdžana, 9. novembra, Moskva je poslala trupe da nadgledaju provođenje mira. Ovo nije prvi put da su ruski mirovnjaci raspoređeni na bivši sovjetski prostor, često s različitim ishodima.
6/10Ruski tenkovi kreću se kroz Chinvali u avgustu 2008.
Početkom avgusta 2008., snage Južne Osetije započele su granatiranje gruzijskih sela, a gruzijske snage su im uzvratile. Svaka strana optužila je drugu za pokretanje nasilja. Gruzija je 7. avgusta poslala trupe i pokušala da povrati kontrolu nad Južnom Osetijom. Moskva je brzo odgovorila tenkovima i velikim trupama, porazivši gruzijske trupe i zauzevši brojne gradove prije prekida vatre 12. avgusta.
Nakon primirja uz posredovanje Rusije između Armenije i Azerbejdžana, 9. novembra, Moskva je poslala trupe da nadgledaju provođenje mira. Ovo nije prvi put da su ruski mirovnjaci raspoređeni na bivši sovjetski prostor, često s različitim ishodima.
7/10Ruski mirovnjak čuva kontrolni punkt na rijeci Inguri u Abhaziji, 14. avgusta 2008.
U drugom otcjepljenoj regiji Gruzije, Abhaziji, ruski mirovnjaci bili su smješteni od 1994. godine kako bi zaustavili vojne sukobe i etničko čišćenje započete 1992. godine, zajedno s nenaoružanim posmatračima UN-a. Ova snaga sporadično se borila s lokalnim gruzijskim militantima, kao i militantima iz susjednog Sjevernog Kavkaza. Kako su u avgustu 2008. godine izbile borbe u Južnoj Osetiji, ruske i abhaške snage napale su gruzijske trupe u klisuri Kodori, a zatim se povukle u Gruziju.
Nakon primirja uz posredovanje Rusije između Armenije i Azerbejdžana, 9. novembra, Moskva je poslala trupe da nadgledaju provođenje mira. Ovo nije prvi put da su ruski mirovnjaci raspoređeni na bivši sovjetski prostor, često s različitim ishodima.
8/10Ruski predsjednik Dmitrij Medvedev (u sredini) rukuje se s čelnicima Južne Osetije i Abhazije Eduardom Kokoityjem (desno) i Sergejem Bagapshom u Moskvi, septembar 2008. godine.
Rusija je 26. avgusta 2008. priznala dvije regije kao nezavisne države. Moskva je održala trupe u obje regije, koje je samo nekoliko drugih zemalja, uključujući Siriju, 2018. priznalo kao nezavisne.
Nakon primirja uz posredovanje Rusije između Armenije i Azerbejdžana, 9. novembra, Moskva je poslala trupe da nadgledaju provođenje mira. Ovo nije prvi put da su ruski mirovnjaci raspoređeni na bivši sovjetski prostor, često s različitim ishodima.
9/10Kolona ruskih oklopnih vozila povlači se kroz Rukhi u Gruziji na putu za Abhaziju u oktobru 2008.
Nakon što je priznala Abhaziju i Južnu Osetiju, Rusija je izgradila mnoge vojne baze u te dvije regije, a takođe štitila njihove granice i finansijski ih podržava. Abhazija i Južna Osetija su, zapravo, postale zavisne od Rusije.
Nakon primirja uz posredovanje Rusije između Armenije i Azerbejdžana, 9. novembra, Moskva je poslala trupe da nadgledaju provođenje mira. Ovo nije prvi put da su ruski mirovnjaci raspoređeni na bivši sovjetski prostor, često s različitim ishodima.
10/10Ruski mirovnjaci čuvaju kontrolni punkt u otcjepljenoj regiji Moldavije, Transdnjestar (Pridnjestrovlje), u januaru 2012. godine.
Snage koje su činile trupe iz Moldavije, Rusije i otcjepljene regije Transdnjestar uspostavljene su nakon primirja 1992. godine kako bi se zaustavile borbe između moldavskih snaga i transdnjestarskih snaga koje podržavaju Kozaci i ruske trupe smještene u enklavi. Mir se od tada održao, ali nijedna zemlja nije priznala nezavisnost Transdnjestra. Rusija je odbila ponovljene zahtjeve moldavske vlade da ruske trupe zamijeni s međunarodno priznatim mirovnjacima i održava snažan uticaj u Moldaviji.
Nakon primirja uz posredovanje Rusije između Armenije i Azerbejdžana, 9. novembra, Moskva je poslala trupe da nadgledaju provođenje mira. Ovo nije prvi put da su ruski mirovnjaci raspoređeni na bivši sovjetski prostor, često s različitim ishodima.
