Armenija, Azerbejdžan i Rusija potpisale sporazum o okončanju rata zbog Nagorno-Karabaha
Armenija, Azerbejdžan i Rusija potpisale sporazum o okončanju rata zbog Nagorno-Karabaha
Armenija, Azerbejdžan i Rusija potpisali su sporazum o završetku rata oko sporne regije Nagorno-Karabah. Prekid borbe koja traje od kraja septembra i tokom koje je poginulo više hiljada ljudi, trebao bi početi 10. novembra.
Ovu informaciju je prvenstveno na svom Facebook profilu objavio armenski premijer Nikol Pašinijan.
“Donio sam veoma tešku odluku za sebe i za sve nas”, rekao je Pašinijan.
“Odluku sam donio kao rezultat dubinske analize vojne situacije i na osnovu procjene ljudi koji je najbolje poznaju”, rekao je Pašinijan te najavio da će u narednim danima pružiti više informacija, dodavši da je sporazum “najbolje moguće rješenje za trenutnu situaciju”.
Ruski predsjednik Vladimir Putin rekao je u izjavi u utorak da će ruske mirovne snage biti raspoređene duž linije Nagorno-Karabaha.
On je također izrazio nadu da će sporazum “uspostaviti potrebne uslove za dugoročno i cjelovito rješavanje krize oko Nagorno-Karabaha”, prenosi Reuters.
Arayik Harutyunyan, lider Nagorno-Karabah regije rekao je na Facebooku da je dao svoju saglasnost “da se završi rat što prije moguće”.
I azerbejdžanski predsjednik Ilham Alijev potvrdio je potpisivanje sporazuma.
“Potpisana trilaterala postat će (presudna) tačka u rješavanju sukoba”, rekao je on u televizijskom online sastanku sa ruskim predsjednikom Vladimirom Putinom.
Potpisivanje sporazuma dolazi u momentu kada su azerbejdžanske snage ostvarile značajne dobitke na bojnom polju, sa zauzimanjem strateškog grada Sušija, drugog najvećeg grada u spornoj regij, udaljenog samo 15 kilometara od glavnog grada Stepanakerta.
Nagorno-Karabah je dio Azerbejdžana ali ga naseljavaju većinski etnički Armenci, negdje oko 150.000 stanovnika, koji odbacuju azerbejdžansku vlast. Ova regija danas preživljava gotovo u potpunosti zahvaljujući budžetskoj podršci Armenije i donacijama armenske dijaspore širom svijeta.
Sukobi su eskalirali 27. septembra i na najgorem su nivou još od devedesetih, kada je u Nagorno-Karabahu ubijeno 30.000 ljudi.
Sukob između dvije zemlje izbio je 1988. godine uslijed zahtjeva etničkih Armenaca za neovisnošću Nagorno-Karabah regije u Azerbejdžanu i ujedinjenju sa Armenijom u momentu kada se rušio Sovjetski savez.
Sam rat oko teritorije trajao je od 1992. do 1994. godine.
Prekid vatre dogovoren je 1994. godine čime su okončana krvoprolića koja su odnijela živote 30.000 ljudi. Više od milion ljudi je raseljeno. Azerbejdžanci su napustili Armeniju, Nagorno-Karabah i pridružene teritorije, dok su Armenci napustili svoje domove u Azerbejdžanu.
Strahuje se da je nekoliko hiljada ljudi ubijeno u posljednjoj eskalaciji sukoba oko ove teritorije koji je započeo krajem septembra. U posljednjih šest sedmica propala su tri pokušaja prekida vatre.
Dobrovoljci rata u Nagorno-Karabahu
1/9Armeni s oružjem sovjetske proizvodnje u selu u Nagorno-Karabahu, otcepljenoj regiji koja je međunarodno priznata kao dio Azerbejdžana, 23. oktobra.
Armeni u blizini linije sukoba u Nagorno-Karabahu podižu oružje protiv azerbejdžanske vojske. Nagorno-Karabah je formalno dio Azerbejdžana, ali Baku od 1994. godine nema kontrolu nad tom oblašću većinski naseljena Armenima čija separatistička vlast ima podršku Erevana. Najnoviji sukob, započet 27. septembra, najteži je od okončanja rata 1994. godine.
2/9Borac dobrovoljac s krstom i slovima Armenske Revolucionarne Federacije (ARF) na oružju.
ARF je nacionalistička politička stranka koja je osnovana u Otomanskom carstvu 1890-ih godina s ciljem "odbrane armenskih sela od masakra koji su bili rašireni u nekim dijelovima carstva naseljenim Armenima".
Armeni u blizini linije sukoba u Nagorno-Karabahu podižu oružje protiv azerbejdžanske vojske. Nagorno-Karabah je formalno dio Azerbejdžana, ali Baku od 1994. godine nema kontrolu nad tom oblašću većinski naseljena Armenima čija separatistička vlast ima podršku Erevana. Najnoviji sukob, započet 27. septembra, najteži je od okončanja rata 1994. godine.
3/9Muškarac iz druge grupe naoružanih etničkih armenskih dobrovoljaca u selu Avetarnots, 25. oktobra.
Armeni u blizini linije sukoba u Nagorno-Karabahu podižu oružje protiv azerbejdžanske vojske. Nagorno-Karabah je formalno dio Azerbejdžana, ali Baku od 1994. godine nema kontrolu nad tom oblašću većinski naseljena Armenima čija separatistička vlast ima podršku Erevana. Najnoviji sukob, započet 27. septembra, najteži je od okončanja rata 1994. godine.
4/9Milicionar hoda praznim putem u Avetarnotsu, 14 kilometara od Stepanakerta, najvećeg grada u Nagorno-Karabahu.
Armeni u blizini linije sukoba u Nagorno-Karabahu podižu oružje protiv azerbejdžanske vojske. Nagorno-Karabah je formalno dio Azerbejdžana, ali Baku od 1994. godine nema kontrolu nad tom oblašću većinski naseljena Armenima čija separatistička vlast ima podršku Erevana. Najnoviji sukob, započet 27. septembra, najteži je od okončanja rata 1994. godine.
5/9Naoružani dobrovoljci opuštaju se na nepoznatoj lokaciji južno od Stepanakerta.
Armenija ima dugu historiju naoružanih dobrovoljaca koji se prijavljuju za borbe u ratovima u toj zemlji.
Armeni u blizini linije sukoba u Nagorno-Karabahu podižu oružje protiv azerbejdžanske vojske. Nagorno-Karabah je formalno dio Azerbejdžana, ali Baku od 1994. godine nema kontrolu nad tom oblašću većinski naseljena Armenima čija separatistička vlast ima podršku Erevana. Najnoviji sukob, započet 27. septembra, najteži je od okončanja rata 1994. godine.
6/9Volonterski borac u Avetarnotsu.
Grupe koje su formirale dobrovoljačke bataljone za odbranu armenskih civila i remećenje osmanske vladavine 1890-ih, poznate su kao "Fedayi", što je izvedeno iz slične arapske riječi koja znači "žrtvovati".
Armeni u blizini linije sukoba u Nagorno-Karabahu podižu oružje protiv azerbejdžanske vojske. Nagorno-Karabah je formalno dio Azerbejdžana, ali Baku od 1994. godine nema kontrolu nad tom oblašću većinski naseljena Armenima čija separatistička vlast ima podršku Erevana. Najnoviji sukob, započet 27. septembra, najteži je od okončanja rata 1994. godine.
7/9Armeni u selu južno od Stepanakerta.
U augustu 2020., neposredno prije izbijanja novih sukoba, političar Sasun Mikaelian zatražio je formiranje dobrovoljačke milicije koja će pripomoći armenskoj vojsci. Mikaelian je rekao da je takva milicija neophodna jer je Armenija "okružena neprijateljima".
Armeni u blizini linije sukoba u Nagorno-Karabahu podižu oružje protiv azerbejdžanske vojske. Nagorno-Karabah je formalno dio Azerbejdžana, ali Baku od 1994. godine nema kontrolu nad tom oblašću većinski naseljena Armenima čija separatistička vlast ima podršku Erevana. Najnoviji sukob, započet 27. septembra, najteži je od okončanja rata 1994. godine.
8/9Armen u Avetarnotsu.
Neki borci uzeli su svoje staro oružje, posljednji put korišteno u sukobu u Nagorno-Karabahu 1994.
Armeni u blizini linije sukoba u Nagorno-Karabahu podižu oružje protiv azerbejdžanske vojske. Nagorno-Karabah je formalno dio Azerbejdžana, ali Baku od 1994. godine nema kontrolu nad tom oblašću većinski naseljena Armenima čija separatistička vlast ima podršku Erevana. Najnoviji sukob, započet 27. septembra, najteži je od okončanja rata 1994. godine.
9/9Borac dobrovoljac šeta u blizini sela južno od Stepanakerta.
"Mi smo mala nacija i nemamo drugu alternativu osim pobjede. Zbog toga se svi moraju boriti", rekao je on za AFP.
Armeni u blizini linije sukoba u Nagorno-Karabahu podižu oružje protiv azerbejdžanske vojske. Nagorno-Karabah je formalno dio Azerbejdžana, ali Baku od 1994. godine nema kontrolu nad tom oblašću većinski naseljena Armenima čija separatistička vlast ima podršku Erevana. Najnoviji sukob, započet 27. septembra, najteži je od okončanja rata 1994. godine.
