U namjeri da dobijemo komentar povodom hapšenja haškog bjegunca Radovana Karadžića i o razlozima zvaničnog neoglašavanja Srpske pravoslavne crkve povodom tog događaja pokušali smo da kontaktiramo sa nekoliko visokopozicioniranih crkvenih ličnosti iz Mitropolije Srpske pravoslavne crkve u Crnoj Gori.
Osim isključenih telefona i saopštene nam informacije da se dio njih nalazi na odmoru van zemlje do drugih izjava nijesmo mogli da dođemo. Srpska pravoslavna crkva je dugo sumnjičena da je ključni jatak Radovana Karadžića, odnosno da se on krije u manastirima kako u Crnoj Gori tako i u Republici Srpskoj i Srbiji. Pored toga poznato je da je Karadžić imao podršku visokih crkvenih zvaničnika kako tokom rata u Bosni i Hercegovini tako i nakon njegovog bjekstva.
Komentarišući ćutanje Srpske pravoslavne crkve publicista i izuzetan poznavalac prilika u srpskoj crkvi Mirko Đorđević kaže da je to ćutanje logično jer se crkva nalazi u neugodnoj situaciji i naglašava da bi bilo veoma važno da se crkva zvanično oglasi:
"Crkva nije skrivala nikad svoju podršku ratnim ciljevima Mladića i Karadžića koji su opustošili Balkan. Sada kada je došlo vreme, a došlo je napokon, da se bivši ratovođa suoči sa pravdom nije bilo domaćeg suda sada se crkva nalazi u veoma neugodnoj situaciji i zbog toga ona ćuti na ovakav način jer crkvena dokumenta objavljena u obliku saborskih saopštenja i sinodalnih akata upućuju na nedvosmislenu permanentnu podršku ratnim ciljevima. Sve to znamo svi i pratili smo, kao i vaša kuća godinama, pa je i sada, čini mi se, važan trenutak da se crkva oglasi."
Do sada se iz srpske crkve oglasio samo jedan od profesora Bogoslovije u Beogradu povodom Karadžićevog bavljenja i propagiranja alternativne medicine, meditacije, tihovanja i bioenergije koji je ocijenio da se radi o skrnavljenju duhovnosti pravoslavnog monaštva i ogradio se od postupaka takozvanog doktora Dabića. Đorđević kaže da je Karadžić propagirao opsenarstvo i na taj način kompromitovao crkvu djelujući i pod imenom ubijene osobe:
...on kompromitovao crkvu i zato bi sada bilo krajnje vreme da se crkva sinodalnim aktom, kao crkva in corpore, ogradi od njegovih nedela koja će sud dokazivati...
"Jer mi koji smo pažljivo čitali u listu "Zdrav život" najnovije tekstove famoznog doktora Dabića znamo o čemu se radi kod Karadžića nema ni govora o duhovnosti. U pitanju je tipičan primer hajdučije i antiduhovnosti. U tom smislu je on kompromitovao crkvu i zato bi sada bilo krajnje vreme da se crkva sinodalnim aktom, kao crkva in corpore, ogradi od njegovih nedela koja će sud dokazivati, ali barem da se ogradi od onoga što je do sada veoma dobro poznato."
Doktor Dabić je u svojim tekstovima upotrijebio za svoju veštinu izraz "Isihastija", odnosno da on navodno slijedi isihastičku tradiciju učenja koje je prihvatio Sveti Sava koje se sastoji od tihovanja i meditacije, što Đorđević ocjenjuje falsifikatom:
"Njegovi lekarski saveti i to o čemu on piše nemaju nikakve veze ni sa isihazmom ni sa tihovanjem jer je on tipičan primer nečega što je nespojivost s tim jer je bio čovek koji vodi ratove, raspolaže novcem, ljudskim sudbinama uopšte nije sklon da svoje ljudske slabosti i emocije prevaziđe tihovanjem. To je jedna monaška praksa, prema tome to je falsifikat i u ovom momentu bi bilo vrlo važno da se crkva oglasi."