Dostupni linkovi

logo-print

Banjski turizam u opštini Srebrenica dostigao je ekspanziju osamdesetih godina prošlog vijeka. U ljetnim mjesecima ovdje je boravilo po nekoliko hiljada gostiju iz svih krajeva bivše zajedničke države. Ljekovita voda Crnog Gubera se flaširala i prodavala širom Evrope. Krajem devetnaestog vijeka Austrougarska je godišnje izvozila više od dva miliona litara Crnog Gubera.

Vode Crnog Gubera, to je dokazano, pomažu kod anemije, liječenja sinusa, očiju i većeg broja kožnih oboljenja. Austrougarska je ovaj lijek izvozila još krajem devetnaestog vijeka. Razvoju banskog turizma posvetila se veća pažnja osamdesetih godina prošlog vijeka i to je bila okosnica razvoja opštine.

„Za nas Srebreničane, Guber je bio sve. Bez toga nismo mogli opstati. Ovakve ljepote nema nigdje u svijetu. Po ljekovitosti, naša banja je jedinstvena u svijetu. Ima jedna banja u Italiji koja je slična mineralnim sastanima, ali je naša ljekovitija. Ja se sjećam da sui ljudi ovdje dolazili u invalidskim kolicima, izliječili bi se i odlazili svojim nogama. Sada, međutim, nema ništa. A pokretanjem banjskom turizma, Srebrenica bi se ponovo razvila“, kaže Zumreta Čivić.

AD Banja Guber je prije pet godina dobila saglasnost od Opštine Srebrenica da može investirati u obnovu banjskih kapaciteta i fabrike za flaširanje vode. Ali, odlukom resornog ministarstva, radovi na upola završenim objektima su obustavljeni. Umjesto da se ljekovita voda izvozi i bude u kućnim apotekama, našla se u sudskim klupama.

„Nisam upoznat sa onim što se sad dešava na sudu. Imao sam razgovor sa Srebrenkom Golić, potpredsjednicom Vlade Republike Srpske i ona je istakla da je opštini Srebrenica dostavljena potpuna dokumentacija na razmatranje. Mi smo spšremni da se ovaj predmet što prije riješi i počnu radovi na revitalizaciji banjskih kapaciteta“, ističe Miloš Milovanović, predsjednik Skupštine opštine Srebrenica.

Uz podršku entitetske vlade, opština bi mogla sama pokrenuti banjske kapacitete, napominje Ćazim Salimović, savjetnik načelnika za privredu.

„U svemu ovome, najviše nam mogu pomoći vlade - RS i susjedne Srbije. Vlada RS može nam pomoći da riješimo spor između kompanije koja je dobila koncesiju na vodu i kompanije koja je investirala u obnovu banjskih objekata. Vlada Srbije trebala bi nam isplatiti koncesiju po osnovu potopljenog zemljišta kod hidroelektrane Bajina Bašta. Od tog novca mi bismo nadoknadili štetu objema kompanijama i sami riješili problem razvoja turizma“, kaže Salimović.

Ne zna se tačno kada će ljekovite vode Crnog Gubera biti u flašama, ali se zna da se svakodnevno gube na stotine hiljada eura. Pravo bogatstvo, koje bi neko samo tako poželio, otiče u rijeku.

Jedna kompanija je dobila koncesiju na vodu, a druga na izgradnju smještajnih kapaciteta. Međutim, ni jedna ni druga ne rade. Predstavnici Opštine nedavno su u Banja Luci razgovarali sa članovima Vlade i dobili obećanje da će se problem banje uskoro riješiti. Opšina i građani Srebrenice imali bi višestruku korist od pokretanja banjskih kapaciteta.

„Kad bi se sve stavilo u funkciju, zaposlilo bi se direktno oko 350 radnika, a vrijednost godišnje prouzvodnje bila bi oko 80 miliona eura. Republika Srpska imala bi značajnu finansijsku korist, kao i sama Opština Srebrenica koja bi od rente imala skoro šest miliona konvertibilnih maraka godišnje ili iznos od blizu sadašnjeg godišnjeg budžeta. Tim novcem bismo pokrenuli veći broj privrednih kapaciteta“, kaže Salimović.

Dok se ne riješe sudski sporovi, Srebreničani su pokrenuli akciju na uređenju šetališta i izvorišta, kako bi bar nakratko vratili stari izgled i podsjetili se na dobra stara vremena kada je banjski turizam bio u procvatu. Tada je opština Srebrenica bila u samom vrhu po razvijenosti u Bosni i Hercegovini.

„Ne tražimo novac, ne tražimo pamet. Tražimo samo da se nama Srebreničanima omogući da koristimo prirodne resurse i sami razvijemo opštinu kakva je i ranije bila“, kaže na kraju Salimović.

  • 16x9 Image

    Sadik Salimović

    Rođen je u Srebrenici 4. januara 1955. godine. Novinarstvom se bavi 40 godina. U vremenu od 1993. do 2000. u Tuzli je bio  sportski novinar RTV TK, Tuzlanske televizije i OBN-a. Dopisnik je Radija slobodna Evropa iz Srebrenice od 2002. godine. Objavio je dvije knjige o Srebrenici, te roman pod nazivom "Srebrenica-Tuzla PUT SMRTI".

XS
SM
MD
LG