Dostupni linkovi

logo-print

Fudbalski klub Dnjepropetrovsk – zrno radosti za Ukrajinu


Navijači Dnjipro Dnjepropetrovska

Navijači Dnjipro Dnjepropetrovska

Tony Wesolowsky, priredila Biljana Jovićević

Za zemlju izmučenu ratom Dnjipro Dnjepropetrovsk razlog je za zrno radosti.

Ukrajinski fudbalski tim prevazišao je ogromne teškoće na svom putu ka finalu Evropske lige i 27. maja u Varšavi će se susresti sa španskom Seviljom. Za sve to vrijeme ovaj je klub utakmice u Evropskoj ligi morao, umjesto na svom terenu, igrati u pet sati udaljenom Kijevu, iako je Dnjepropetrovsk od ratišta na istoku Ukrajine udaljen oko 200 kliometra.

Početak takmičenja u grupnoj fazi UEFA-a nije obećavao, obilježile su ga dvije izgubljene utakmice „kod kuće“ da bi se Dnjipro polagano oporavljao i sa pobjedom od 1-0 jedva uspio da izbori sljedeću fazu takimičenja.

Potom je zaredao niz uspjeha, izbacili su četri tima da bi uspjeli da se domognu finala UEFA, čime su postali tek drugi ukrajinski tim kojem je to pošlo za nogom. Posljednji korak je bila pobjeda protiv italijanskog Napolija, a odlučujuća utakmica odigrana je na Olimpijskom stadionu u Kijevu 14. maja, po pravoj kišnoj oluji.

„Ova je današnja pobjeda prije svega trebala Ukrajini“, rekao je trener Miron Markevjič nakon trijumfa 14. maja.

“I uopšte, danas smo igrali za obične ljude koji su na žalost u zemlji koja je u ratu i u kojoj ljudi umiru svakodnevno“, naveo je strateg Dnjipra.

Za mnoge u Ukrajini uspjeh Dnjipra nije samo kratkotrajno skretanje pažnje sa konflikta koji zemlju nagriza već duže od godinu, već je istovremeno postao i glasni vapaj nacije.

„Zajedno smo nepobjedivi!", tvitao je predsjednik Ukrajine Petro Porošenko nakon što je Dnjipro pobijedio engleski Everton u kvalifikacijama za četvrtfinale još u martu, uz poruku „Slava Ukrajini!"

Ne samo Dnjipro, i mnogi drugi ukrajinski klubovi bili su suočeni sa problemima zbog sukoba na istoku zemlje. Igranje mečeva u egzilu sada je pravilo za šest ukrajinskih klubova Premier lige, uključujući i slavni Šahtar iz Donjecka, koji je napustio svoj matični region još prošle godine.

Granatiranje je prvo oštetilo stadion Šahtara koji se smatrao arhitektonskim remek djelom, a sada se koristi kao distributivni centar za izbjeglice. Još jedan ukrajinski stadion oštećen je prilikom granatiranja Luganjska. Ukrajinska prva liga inače je smanjena, jer su dva tima prešla u rusku ligu nakon što je Moskva aneksirala Kirim u martu 2014.

Trnoviti put Dnjipro Dnjepropetrovska do uspjeha za mnoge je primjer brojnih nedaća sa kojima su mnogi Ukrajinci morali da se bore i da ih prevaziđu.

Ihor Kolomojskij

Ihor Kolomojskij

Pri tom i najpoznatiji navijač Dnjipra, predsjednik Petro Porošenko, ima konfliktan odnos sa vlasnikom kluba Ihorom Kolomojskijem.

Porošenko je 24. marta smijenio ovog bogatog ukrajinskog biznismena sa mjesta regionalnog guvernera Dnjepropetrovska zbog sukoba između Kolomojskija i vlasti u Kijevu oko kontrole nad dvije energetske kompanije u vlasništvu države.

Ali dok Kolomojskij može slaviti svoj uspjeh, drugi ukrajinski oligarh Rinat Ahmetov ga može samo gladati sa zavišću.

Njegov tim Šahtar iz Donjecka danas živi u hotelu u Kijevu, a većinu svojih utakmica odigrava čak i dalje od Kijeva, u gradu na zapadu Ukrajine, Ljvovu, veoma blizu granice sa Poljskom.

Većina tih utakmica privuče tek nekoliko hiljada navijača, što je daleko ispod prosjeka Šahtara od 35.000 ljudi po utakmici u sezoni 2013-2014. Prema navodima "Los Angeles Timesa", ovaj je tim u toj sezoni postigao i istočnoevropski rekord po broju prodatih sezonskih karata - 27.000.

U rodnom Donjecku Šathorov stadion od 50.000 mjesta zjapi prazan. Izgradnja Donbas arene urađene za Prvenstvo Evrope u fudbalu 2012. godine, koštala je 400 miliona dolara. Oštećena je prošle godine granatiranjem tokom sukoba proruskih pobunjenika i ukrajinskih snaga.

Stanovnici Donjecka su tek jednom, u martu ove godine, stajali u redu ispred Donbas arene, ali ne za karte za fudbalsku utakmicu već za humanitarnu pomoć, koju je sponzorisao Ahmetov.

Stadion kluba Zorja Luganjsk, takođe lociran u uporištu pobunjenika koje podržava Rusija, bio je oštećen granatiranjem. Ovaj tim je 2014. objavio da je teren oštećen minobacačkom vatrom koja je oštetila sjedišta i napravila krater na igralištu.

Stefan Andersen iz Kopenhagena i Nikola Kalinić iz Dnipra tokom meča između FC Dnipro Dnipropetrovsk i FC Kopenhagen

Stefan Andersen iz Kopenhagena i Nikola Kalinić iz Dnipra tokom meča između FC Dnipro Dnipropetrovsk i FC Kopenhagen

Zorja Luganjsk i Šahtar Donjeck dva su od šest ukrajinskih timova Premier lige koji svoje mečeve igraju na gostujućim terenima, daleko od zone sukoba.

U martu, samo dva mjeseca prije kraja sezone, Černomorec iz Odese postao je posljednji klub koji je napustio svoj domaći stadion, prema navodima websitea futbolgrad.com.

Upravo oni su 2. maja 2014. imali planirani meč u Odesi, koji je bio okidač za lanac događaja koji su se okončali smrću više od 40 ljudi u ovoj luci na Crnom moru.

Uoči meča Černomoreca i Harkov Metalista navijači oba tima zajedno su krenuli u šetnju prema stadionu, iskazujući tako podršku prozapadnim liderima zemlje.

No, učesnike marša su napali maskirani ljudi, što je dovelo do uličnih borbi koje su se okončale u zgradi sindikata iz sovjetske ere, gdje su desetine pobunjenika koji su se oteli vlastima Kijeva potom poginule u vatri koja je zahvatila zgradu.

Fudbal je takođe doprinio tenzijama između Kijeva i Moskve. Rusija je ignorisala vlasti Ukrajine, inkorporirajući tri tima sa Krima u njihovu ligu, pet mjeseci nakon što su aneksirali ovo ukrajinsko poluostvo marta 2014.

Za tri tima, fudbalski klub Sevastolj, Žemčuzina sa Jaltea i Tavria iz Sevastoplja, mjesto se našlo u drugoj južnoj diviziji, dijelu ruske treće lige. Tavria i Sevastopolj prethodno su bili u prvoj ukrajinskoj Premier ligi. Tavria je čak igrala u evropskoj fudbalskoj ligi u sezoni 2010-2011.

Porošenko predvodi pozive Ukrajine da se Rusiji oduzme pravo da bude domaćin Svjetskog kupa 2018. godine, što je nešto za šta je iz krovne organizacije svjetskog fudbala, FIFA-e, poručeno da se neće razmatrati.

Ukrajnski fudbalski zvaničnici pozvali su i UEFA-u i FIFA-u da odgovore, poručujući da Rusija nema pravo da organizuje sportske događaje na ukrajinskoj teritoriji.

Rusija je, pak, saopštila da Krim može biti domaćin baza za treninge tokom velikog svjetskog fudbalskog turnira.

  • 16x9 Image

    Biljana Jovićević

    U novinarstvu je od 1998. godine. Radila tri godine na Radiju Crne Gore. Od septembra 2001. je izvještač iz Podgorice za RSE, a od jula 2009. je stalni član redakcije u Pragu.

XS
SM
MD
LG