Dostupni linkovi

logo-print

Međusobne optužbe opozicije i pozicije za fašizam


Opozicioni političari pojavne oblike fašizma detektuju u vladajućoj strukturi. Dragica Perović, poslanik Demokratske srpske stranke, na osnovu ličnog iskustva:

“Progon političkih neistomišljenika, posebno političkih partija koje ne uživaju privilegije od ovog režima kao što je Demokratska srpska stranka, koja je diskriminisana u odnosu na ostale partije. To se ne bi ni u fašizmu radilo, jer bi se ipak na neki način vrednovalo. Mislim da je diskriminacija samo u tome što mi u imenu imamo “srpska” i što u imenu imamo odrednicu “demokratska”.

I potpredsjednik Narodne stranke Predrag Popović pojavne je oblike fašizma našao u dijelovanju crnogorske vlasti:

“To je ono što zabrinjava, i tu posebno imamo u vidu ovaj posljednji akt analize medija od strane Ministarstva spoljnih poslova gdje se ta fašizacija očituje na djelu. I mi smo jedina država na ovim prostorima i uopšte u svijetu koja finansira, potpomaže i podstrekava izlaženje jednog lista koji predstavlja jedno najobičnije fašističko smeće”.

Za predsjednika Srpske narodne stranke, Andriju Mandića fašizam se ogleda u crnogorskoj himni:

“Pojavni oblik fašizma konkretno u Crnoj Gori je usvajanje himne i pjesme koju je sastavio fašistički ideolog i najveći fašista sa ovih prostora Sekule Drljević. Tako da mladi komunisti oličeni u novoj vlasti, postavljenoj '89.godine izgleda da su počeli revnosno da njeguju te tradicije. To je onako najdrastičniji primjer njegovanja fašizma u Evropi od strane neke vlasti”.

Za visokog funkcionera Socijalističke narodne partije Vasilija Laloševića pretenciozna je tvrdnja da fašizma ima u Crnoj Gori. Njega je na obilježavanju šezdesetogodišnjice pobjede nad fašizmom pogodilo nešto drugo:

“Na žalost, prilikom proslave Dana pobjede nad fašizmom desilo se nešto što nije za primjer u Crnoj Gori. Desilo se da su boračke organizacije segmentirano proslavljale ovaj Dan pobjede i desilo se to da su dojučerašnji zajednički drugovi jednostavno na dva mjesta obilježili taj Dan pobjede”.

U strankama vladajuće koalicije uvjereni su da fašizam nikad ne može preovladati u Crnoj Gori. Međutim, podsjećaju da je ne tako davno, prije samo desetak godina, Crna Gora i sama bila sudionik njegovih najgornih pojavnih oblika. Predsjednik Građanske partije Krsto Pavićević:

“Pogotovo govorimo o bliskoj prošlosti, devedesetim godinama, onda su on u nekom vrlo vulgarnom obliku pojavljivao u Crnoj Gori kroz etnička čišćenja kao što je bilo u Bukovici ili kao što je bilo hapšenje Muslimana u Herceg Novom”.

Potpredsjednik Socijaldemokratske partije Miodrag Iličković:

“Ono što je kod nas prisutno i što je svojevrsni cinizam je da imate da oni koji su se zalagali za politiku etničkog čišćenja, za nacionalnu mržnu, za rat protiv cijelih naroda, danas polažu vijence onima koji su život dali boreći se za te ideje. U tome ja vidim jedan problem. Užasan problem”.

I Mevludina Nuhodžića, iz Demokratske partije socijalista, najviše brinu pokušaji rehabilitacije onih koji su bili na strani fašista:

“Tih pojavnih oblika ima i u Crnoj Gori. Sa pokušajem podizanja spomenika Pavlu Đurišiću vidimo da ni Crna Gora nije imuna od toga, ali me hrabri da je u Crnoj Gori doza tog pojavnog oblika manja nego što je na nekim drugim prostorima eks-Jugoslavije”.
XS
SM
MD
LG